Βάλτε τέλος στην ανησυχία τώρα!

Όλοι μας γνωρίζουμε την ανησυχία και όλοι μας την έχουμε νιώσει.

Όταν κάποιος μας λέει να μην ανησυχούμε, τον κοιτάζουμε καλά καλά και λέμε «Εύκολο να το λες και δύσκολο να το κάνεις» ή «Μα πως είναι δυνατόν να μην ανησυχώ! Τόσα πράγματα θα μπορούσαν να πάνε στραβά, υπάρχουν τόσοι κίνδυνοι κτλ» ή από τα καλύτερα που ακούμε «Πως γίνεται να μην ανησυχώ για το παιδί μου, άντρα μου, μητέρα μου κτλ. Τους αγαπώ και τους νοιάζομαι!»

Από αυτές τις φράσεις καταλαβαίνω δυο πράγματα που στην πραγματικότητα είναι δυο βασικές παρανοήσεις. Η πρώτη παρανόηση είναι ότι συγχέουμε την ανησυχία με την πρόβλεψη και την οργάνωση και νομίζουμε ότι με την ανησυχία μπορούμε να ελέγξουμε τις καταστάσεις και η δεύτερη είναι ότι συγχέουμε την ανησυχία με τη μέριμνα, με τη φροντίδα και νομίζουμε ότι με την ανησυχία εκφράζουμε την αγάπη μας.

Ο έλεγχος

Νομίζω ότι όλοι μας ξέρουμε καλά ότι δεν μπορούμε να ελέγχουμε τα πάντα… Θα το θέλαμε, καμιά φορά νομίζουμε πως μπορούμε αλλά στην πραγματικότητα πάντα υπάρχει κάτι που είναι έξω από τον έλεγχο μας όπως ένα φυσικό φαινόμενο, ένα απρόοπτο γεγονός, η συμπεριφορά τρίτων ή ακόμα και το ίδιο μας το σώμα! Μπορούμε να έχουμε οργανώσει τα πάντα τέλεια, να έχουμε λάβει υπόψη μας τα πάντα και την τελευταία στιγμή κάτι να αλλάξει και να ανατρέψει τα σχέδια μας. Πως μπορούμε να ελέγξουμε τα πάντα;

Η αλήθεια είναι ότι δεν μπορούμε… Άρα, τι νόημα έχει να ανησυχούμε καταναλώνοντας ενέργεια και πολλές φορές καταστρέφοντας την υγεία μας; Απολύτως κανένα!

«Ο νους είναι εξαιρετικός υπηρέτης αλλά κάκιστος αφέντης!».

Η ανησυχία είναι ένα πρόβλημα του μυαλού το οποίο θέλει συνέχεια να είναι απασχολημένο με κάτι για να αισθάνεται χρήσιμο. Η ανησυχία προέρχεται από και οδηγεί στην απραξία. Ο μόνος τρόπος λοιπόν να σταματήσετε την ανησυχία είναι το να δώσετε στο μυαλό σας κάτι να κάνει, να το απασχολήσετε με κάτι άλλο.

Αν αφήσετε τα ηνία στο νου, θα τρελαθείτε από την ανησυχία. Αντιθέτως, πάρτε τα ηνία στα χέρια σας και αν ο νους αρχίσει τα δικά του (ανησυχία, φόβος, στρες κτλ), δώστε του μια δουλειά να κάνει. Περάστε στη δράση, στην οργάνωση! Μην αφήνετε χώρο στην ανησυχία! Σιγά σιγά θα παρατηρήσετε ότι όχι μόνο θα βελτιωθεί η υγεία σας (ψυχική και σωματική) αλλά θα γίνετε και πιο αποτελεσματικοί και αποδοτική καθώς όλη σας η ενέργεια θα καταναλώνετε στην εκτέλεση του έργου που έχετε μπροστά σας και όχι σε φανταστικές σκέψεις του τι θα μπορούσε να πάει στραβά.

Η αγάπη (ο έλεγχος)

Είναι καλό και υγιές να φροντίζουμε και να μεριμνούμε για τα παιδιά μας και τους άλλους ανθρώπους για τους οποίους νοιαζόμαστε. Αυτή η φροντίδα και μέριμνα μπορεί να εκφραστεί με χίλιους τρόπους, κανένας από τους οποίους δεν είναι η ανησυχία!

Η ανησυχία όχι μόνο δεν βοηθά τους αγαπημένους μας, αλλά αντιθέτως, τους κουράζει, τους κλέβει την ενέργειά τους! Αντί να είναι και αυτοί συγκεντρωμένοι στο δικό τους έργο, καταναλώνουν ένα μέρος της ενέργειας τους να σκέφτονται πως να μη μας ανησυχήσουν, πως να γλυτώσουν από τη γκρίνια κτλ. Φροντίστε και μεριμνήστε για τους δικούς σας, αλλά μην ανησυχείτε! Τι τους προσφέρετε με την ανησυχία σας; Τίποτα! Πως τους προστατεύετε; Δεν τους προστατεύετε. Η μόνη προσφορά, προστασία και υποστήριξη για τους άλλους προέρχεται από τις θετικές μας σκέψεις, από την αγάπη που αισθανόμαστε για αυτούς και που την εκφράζουμε, την πίστη σε αυτούς και στις ικανότητες τους. Αυτά είναι που βοηθούν τους άλλους στην πορεία τους. Οι ανησυχίες, ακόμα και αν δεν τις εκφράζουμε στο άλλο άτομο, τους αποδυναμώνουν τους κλέβουν την ενέργεια τους.

Και στην περίπτωση της ανησυχίας από αγάπη και για να απελευθερωθούμε από αυτή, είναι καλό να γνωρίζουμε την κύρια αιτία της: ακόμα μια φορά, την επιθυμία μας για έλεγχο!

Θέλουμε να ελέγξουμε τα πάντα, θέλουμε όλα να συμβαίνουν ακριβώς σύμφωνα με τις ιδέες μας. Και έχουμε ήδη παρατηρήσει ότι αυτό είναι αδύνατο και ότι αργά ή γρήγορα ο έλεγχος μας διαφεύγει αρχίζουμε να ανησυχούμε. Και αντί να χρησιμοποιούμε την ενέργεια μας για να αναλύσουμε με ηρεμία τη νέα κατάσταση, που πολύ συχνά ανακαλύπτουμε ότι είναι καλύτερη από ό, τι είχαμε σχεδιάσει, χάνουμε τα πάντα με την ανησυχία.

Ποια είναι λοιπόν η λύση;

Η εμπιστοσύνη! Η πίστη ότι όλα τα πράγματα γίνονται όπως πρέπει να γίνουν, σύμφωνα με ένα σχέδιο του οποίου δεν έχουμε γνώση και το οποίο στοχεύει στο ανώτερο καλό μας.

Αν και γνωρίζουμε αυτές τις λέξεις, εμπιστοσύνη και πίστη, για πολλούς από εμάς είναι μόνο θεωρητικές έννοιες. Ωστόσο, είτε το ξέρουμε είτε όχι όλοι μας κάποια στιγμή αφεθήκαμε σε αυτές. Αλλά το κάναμε διότι εξαναγκαστήκαμε από τις συνθήκες, επειδή δεν βρήκαμε πια καμία άλλη λύση που να προέρχεται από εμάς και εγκαταλείψαμε τις προσπάθειες και αφεθήκαμε στις καταστάσεις… Θυμηθείτε τώρα πόσες φορές ανακαλύψατε με ικανοποίηση ότι, μετά από την παραίτησή σας, όταν αφεθήκατε, η κατάσταση ήταν καλά ρυθμισμένη! Τι ανακούφιση!

Εάν κάποιο πρόβλημα έχει λύση, γιατί να ανησυχείτε; Και εάν ένα πρόβλημα δεν έχει λύση, γιατί να ανησυχείτε;

Εκπαιδεύστε το μυαλό σας, ελέγξτε τις σκέψεις μας, τον τρόπο λειτουργίας της, και δείξτε  εμπιστοσύνη στον εαυτό σας και στη ζωή!

Με την πίστη και την εμπιστοσύνη, μπορούμε να ζήσουμε στο “εδώ και τώρα”) και να εκπληρώσουμε την πρώτη από τις αποστολές μας εδώ στη γη, που είναι να ΖΗΣΟΥΜΕ.

Διαφορετικά, η ανησυχία προκαλεί αυτόματα στη συνέχεια θυμό και μαζί με αυτόν ασθένειες και προβλήματα.

2 Comments

  1. […] Η απάντηση είναι απλή. Όταν τα πράγματα φεύγουν από τον «έλεγχο» μας αισθανόμαστε σε κίνδυνο και, είτε το ξέρουμε είτε όχι φοβόμαστε: φοβόμαστε ότι θα τα χάσουμε όλα, φοβόμαστε για την επιβίωση μας, φοβόμαστε για τη ζωή μας. (περισσότερα για τον «έλεγχο» στο άρθρο μου «Βάλτε τέλος στην ανησυχία τώρα!»). […]

  2. […] αλλά μπορούμε να προχωρήσουμε ακόμη περισσότερο. Έχοντας σταματήσει να ανησυχούμε, έχοντας μάθει να μετουσιώνουμε το θυμό μας σε θετική […]

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *